Een barre tocht op zoek naar eten

By Dave van den Bos

Wim begreep er niets van. Hij moest nu met zijn vader en oom mee om eten te halen bij boeren. Dat deden ze vaker, maar dan werd er altijd geruild voor iets. Een paar zakken aardappelen voor een gouden trouwring of zoiets. Maar zijn vader had niets meer om te ruilen…. Op goed geluk dan maar, hopend op medelijden van de boeren. Via de Honingerdijk naar Capelle, met de pont naar Krimpen. Diep de Krimpenerwaard in. Vader en oom bleven op de dijk staan. Wim moest aanbellen bij de boer. Hij mocht altijd naar binnen. Hij zag er zo zielig uit, met z’n dunne kleren, korte broek in de kou, magere benen. Hij kreeg eten, maar moest het wel gelijk opeten en mocht niets meenemen. Toen hij dat vertelde tegen zijn vader, werd die boos: hij moest stiekem iets in zijn zak steken. Toen dat een keer lukte kregen vader en oom ruzie over de verdeling. Ze sliepen ergens in een stal. De volgende dag verder, de pont naar Kinderdijk, Hendrik Ido Ambacht en uiteindelijk thuis. Een lange barre tocht. Aan het eind van de middag uitgeput weer thuis. Maar zonder eten voor het gezin… ikgaopreis.nu

Listen to Een barre tocht op zoek naar eten now.

Listen to Een barre tocht op zoek naar eten in full in the Spotify app